باز هم خواب رياضي ديده ام               خواب خطهاي موازي ديده ام

خواب ديدم مي خوانم ايگرگ زگوند      خنجر ديفرانسيل هم گشته کند

از سرهر جايگشتي مي پرم             دامن هر اتحادي ميدرم 

دست و پاي بازه ها را بسته ام          از کمند منحني ها رسته ام

شيب هر خط را به تندي مي دوم       گوش هر ايگرگ وشي رامي جوم

گاه در زندان قدر مطلقم                    گاه اسير زلف حد و مشتقم

گاه خط را موازي ميکنم                     با توانها نقطه بازي مي کنم

لشگري تمريندارم بي شمار               تيمي از فرمول دارم در کنار

ناگهان ديدم توابع مرده اند                  پاره خط نقطه ها پژمرده اند

کاروان جذر ها کوچيده است              استخوان کسر ها پوسيده است

از لگ و بسط و نپر آثار نيست             رد و پايي از خط و بردار نيست

هيچکس رازين مصيبت غم نبود          صفر صفرم هم دگر مبهم نبود

آر ي آري خواب افسون مي کند          عقده را از سينه بيرون مي کند

مردم ازاين ايکس و ايگرگ داد داد        روزهاي بي رياضي ياد باد